NAJTRUDNIEJSZY DZIEŃ W ROKU

Nie w święta, urodziny czy imieniny, ale w Dzień ojca brakuje mi go najbardziej.

Na cmentarzu z nim nie pogadam, nie pośmieję się.  Cisza odpowiada na moje pytania.  Odpowiedzi mogę szukać w pamięci.

Mogę kupić kwiaty, zapalić świeczkę. Nic więcej nie mogę.

Wrócę i będę przeglądać kolejne papiery, stare zdjęcia, jego rysunki. Włożę do teczek prawie wszystko. Uporządkuję w nich jego życie i twórczość.

O MATKO! O TATKO! ZACZYNAM

Stworzyłam mapę myśli projektu. Spisałam wszystko, co mi przyszło do głowy, kierunki rozwoju pracy, listy potencjalnie zaciekawionych osób, ludzi z którymi powinnam rozmawiać, miejsc, do których powinnam pojechać, mediów, z którymi chcę współpracować, instytucji, które mogą być zainteresowane efektami projektu. Prowadzę notes w wersji offline z zapiskami.

Postanowiłam założyć bloga i działać pełną parą.

Robię to dzięki stypendium twórczemu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie sztuk wizualnych.