Alfred Bielec

Tworzę monografię życia i twórczości Alfreda Bielca, artysty rzemieślnika, którego praca z dziedziny sztuki użytkowej jest mało znana.

Nie jest to typowa monografia.

Tworzę opowieść o życiu i twórczości mojego ojca. Piszę teksty na bazie wspomnień rodziny, znajomych i współpracowników oraz w oparciu o własne doświadczenia podróży z pamięcią o zmarłym tacie. Dodaję do nich fotografie, cytaty z wywiadów, grafiki i video. Interesuje mnie hybrydowa forma monografii, osadzona w Internecie, w kilku miejscach.

Mogę to robić dzięki badaniu bogatej spuścizny po Alfredzie Bielcu, zmarłym nagle w 2013 roku. Służy mi ona także w poszukiwaniu nowego podejścia do archiwum.

Alfred Bielec był uznawany „za jednego z najwybitniejszych złotników, metaloplastyków i grawerów w Polsce poł.wsch., konstruktora, autora projektów pomników i rzeźb, wykonawcę sprzętów kultowych ze srebra i złota: kielichów, relikwiarzy; aktywnego i uznanego działacza społecznego, który wspólnie z żoną Łucją założył w 1990 roku działającą do dziś Fundację SOS Życie”

z publikacji „Mistrzowie rękodzieła. Pół wieku cechowego rzemiosła artystycznego 1945-1995”, s. 37.

 

Tutaj będę zamieszczała informacje o życiu i twórczości Afreda Bielca: związane z jego rodzinną miejscowością, w której się wychował, z latami młodości, z pierwszą pracą, z rozwojem w rzemiośle, karierą artysty i dziełami, które stworzył w swoim życiu.

Zacznę od podstawowego faktu.

Alfred Bielec urodził się 5 kwietnia 1945 roku w Erlembach w Niemczech. Zmarł nagle, w Mielcu, 8 października 2013 roku.

Najkrótsza monografia

Jeszcze przed ukończeniem pierwszego roku życia został przywieziony do rodzinnej miejscowości Narol. Rodzice i najstarsza siostra Stanisława wrócili tu po kilku latach przebywania w Niemczech na pracy przymusowej.

W Narolu chodził do szkoły podstawowej, którą ukończył w 1959 roku. Prawdopodobnie wtedy wyjechał do Mielca i zamieszkał ze starszą siostrą. Kontynuował naukę w szkole zawodowej.

Pracował na WSK Mielec w latach 1962-1964 i WSK Wrocław-Psie w roku 1964 jako szlifierz. Odbył służbę wojskową w latach 1964-66 w Jeleniej Górze, aby wrócić na WSK Mielec w 1966 r. i już jako grawer w 1967 kontynuować pracę zawodową.

W 1968 r. ożenił się z Łucją Kamudą, a w 1969 r. urodził się syn Mariusz.

W 1975 r. Alfred Bielec odszedł z WSK Mielec do spółdzielni pracy z oddziałem w Dębicy i rozpoczął pracę jako złotnik. W 1978 r. w Mielcu założył specjalistyczną pracownię złotniczo-grawerską i do późnych lat 90 XX w. wykonywał biżuterię oraz prace metaloplastyczne i grawerskie.

W 1979 r. urodziła się córka Kinga.

Lata 2000 są okresem pracy na rzecz założonej w 1990 r. przez żonę Łucję Fundacji SOS Życie. Wykonywał remonty, modernizacje i projekty pomieszczeń, a pod koniec życia w 2006 r. zaprojektował, skonstruował i wykonał pierwszy w Polsce cytomammobus – mobilną przychodnię do wykonywania profilaktycznych badań przesiewowych dla kobiet.

Był znany z precyzji, ambicji i pracowitości.

ZOBACZ ARCHIWUM ZDJĘĆ I DOKUMENTÓW